000000207706 Nasz numer w liście podmiotów leczniczych prowadzonych przez
Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia

Uzależnienia

Jak rozmawiać o uzależnieniach?

Jak rozmawiać o uzależnieniach?

Większość rodziców boi się, że ich dzieci w którymś momencie sięgną po papierosy, alkohol czy narkotyki. Zagrożenia te nie dotyczą zresztą wyłącznie bardzo młodych ludzi – w każdym wieku jesteśmy narażeni na utratę umiaru w rozmaitych czynnościach i wpadnięcie w niebezpieczne uzależnienie. Wielu tego typu problemom można byłoby zapobiec, gdybyśmy mieli odpowiednią wiedzę na ich temat. Niestety, nałogi wciąż pozostają tematem tabu, którego nie porusza się w wielu polskich domach. Tymczasem warto o nich rozmawiać – taka konwersacja może nawet uratować czyjeś zdrowie lub życie. A im wcześniej zaczniemy uświadamiać swoje dzieci, tym większa szansa, że nigdy nie będziemy musieli nakłaniać ich do terapii odwykowej.

Świat jest pełen różnego rodzaju zagrożeń. Zewsząd czyhają na nas pokusy, takie jak narkotyki, alkohol, hazard czy pornografia. W wielu środowiskach korzystanie z tego typu przyjemności uznawane jest za zupełnie normalne, zaś ostrzeżenia o związanym z nim ryzyku zbywane są machnięciem ręki. Do tego dochodzi presja rówieśników, utożsamiających substancje psychoaktywne z dobrą zabawą i traktujących je niczym atrybut dorosłości. Tymczasem młode organizmy są szczególnie podatne na negatywne skutki picia napojów wyskokowych, palenia tytoniu czy brania innych środków odurzających, w związku z czym konsekwencje młodzieńczych „wybryków” mogą się okazać naprawdę poważne.

Chyba większość z nas pamięta osławione „pogadanki” na temat narkotyków organizowane w szkołach. Choć dla niektórych okazywały się one wystarczającą przestrogą, wielu uczniów podchodziło do nich z dużym lekceważeniem. Trudno się temu dziwić: bardzo często były one prowadzone w sposób nieumiejętny i niedostosowany do młodego odbiorcy. Miały na celu odstraszenie nastolatków od wszelkiego typu używek, więc nie brakowało w nich przesady – można było z nich wywnioskować, że jednorazowe przyjęcie jakiegokolwiek środka odurzającego prowadzi do strasznych i nieodwracalnych konsekwencji. Autorzy tych przestróg zapominali o tym, że niektórzy słuchacze już mieli kontakt z alkoholem czy narkotykami i wiedzą, jak w rzeczywistości wyglądają skutki intoksykacji. Zdarzało się również, że prowadzący nie mieli wystarczającego przygotowania merytorycznego, a młodzież miała od nich większą wiedzę na temat substancji psychoaktywnych. Wszystkie te rzeczy sprawiały, że osoby, które w zamierzeniu miały być autorytetami dla nastolatków, traciły u nich jakikolwiek posłuch. Niestety, od tamtego czasu niewiele się zmieniło – osoby mające poszerzać wiedzę dzieci często są niekompetentne, a ich wywody w żaden sposób nie pomagają im w ochronie własnego zdrowia.

Chcesz dawać rady – sam bądź autorytetem

Innym problemem jest sposób, w jaki wielu dorosłych porusza temat używek. Trudno zdobyć zaufanie dziecka, nieustannie traktując je z góry i wygłaszając tezy nieznoszące sprzeciwu. Opiekunowie często ograniczają się do wyrażenia opinii, że substancje odurzające są złe. Ich ulubionymi środkami wyrazu są groźby, nakazy i zakazy, które stawiają ich w opozycji do młodych rozmówców. W dodatku trudno uwierzyć komuś, kto deklaruje, że alkohol niszczy życie, jeśli niejednokrotnie widzieliśmy, jak sam pije. Alkohol stanowi część naszej kultury. Dzieci widzą, jak ich rodzice spożywają go na różnego typu imprezach i spotkaniach, a czasem nawet w domu, przed telewizorem. Argument, że tego typu używki są „tylko dla dorosłych”, nie są skuteczne – dorastająca młodzież chce przecież udowodnić, że jest dorosła, a wszelkie „zakazane owoce” bardzo jej imponują. Podobnie jest zresztą z innymi zagrożeniami – trudno przestrzegać dzieci przed papierosami, jeśli sami je palimy lub przed hazardem, jeśli co tydzień kupujemy kupon na lotto lub lubimy grać w pokera na pieniądze. Dorośli często skarżą się na to, że ich dzieci spędzają całe dnie przed komputerem, nie dostrzegając, że sami zachowują się analogicznie, godzinami wpatrując się w telewizyjny ekran. Takie przykłady można byłoby mnożyć bez końca, jednak wszystkie sprowadzają się do jednej zasady – nie da się zachować pozycji wzoru do naśladowania, jeśli nasze czyny przeczą temu, co deklarujemy. Dzieci uczą się przez naśladowanie. Choć w wieku dojrzewania często próbują jak najbardziej odróżnić się od swoich rodziców, w rzeczywistości bardzo wiele zasad i przyzwyczajeń wynoszą właśnie z domu rodzinnego. Pierwszym i najważniejszym zadaniem opiekunów jest więc dawanie dobrego przykładu.

Jak rozmawiać o uzależnieniach?

Szczera rozmowa na pierwszym miejscu

Oczywiście, warto również rozmawiać z pociechami. Jednak przygotowanie do tego typu „trudnej” konwersacji zaczyna się na wiele lat przed jej rozpoczęciem. Nie możemy liczyć na to, że nasze dziecko nagle się przed nami otworzy, jeśli zwykle tego nie robi, a w domu nie panuje atmosfera zaufania i wzajemnego szacunku. Nie chodzi o to, by tworzyć ze swoją latoroślą całkowicie kumpelską relację, jednak stosunek władzy i niezachwianego autorytetu również się nie sprawdzi. Wielu rodziców w nieskończoność odwleka rozmowy o seksie, używkach i innych tematach uważanych za delikatne, czekając, aż dzieci do nich „dorosną”. Na ogół kończy się to całkowitym zaniechaniem tego typu konwersacji lub rozpoczęciem jej znacznie zbyt późno. Jeśli zależy nam na tym, by dziecko czerpało informacje od nas, a nie z przypadkowych źródeł, nie możemy czynić z tych kwestii tematów tabu. Wielu opiekunów idealizuje swoje pociechy, uznając je za niewinne, delikatne istoty, które z pewnością nigdy nie zetkną się z narkotykami. Tymczasem każdy człowiek na jakimś etapie może zmierzyć się z tym problemem. Zamiast reagować po fakcie, warto odpowiednio wcześnie przygotować dziecko na tego rodzaju zagrożenia, by wiedziało, jak sobie z nimi poradzić.

Kolejną kwestią, z jakiej wielu rodziców nie zdaje sobie sprawy, jest szkodliwość wychowywania dzieci w taki sposób, by były „grzeczne” i „posłuszne”. To jasne, że takie zachowania maluchów są opiekunom bardzo na rękę. Wielu z nich nie myśli jednak o tym, że zadaniem rodziców jest przygotowanie pociechy do prawdziwego, dorosłego życia, a cechy, które stanowią zalety w domu, poza nim mogą być już wadami. Gloryfikowane posłuszeństwo to nic innego, jak uległość, czyli zaprzeczenie asertywności. Dzieci przesadnie namawiane do dostosowywania się do woli innych nie uczą się walczyć o swoje i dbać o własne potrzeby. Maluch zmuszany do siadania wujkowi na kolanach może wyrosnąć na nastolatka, który nie potrafi postawić się osobie, która go molestuje. Dziecko uczone realizowania poleceń bez zastanowienia, nie odmówi również, gdy za kilka lat rówieśnik będzie namawiał go do zapalenia marihuany. Właśnie dlatego tak ważne jest powtarzanie dziecku od najmłodszych lat, że ma prawo mówić innym „nie” i bronić swoich zasad. Warto również nagradzać rozsądne decyzje dotyczące własnego ciała, zdrowia i bezpieczeństwa.

Bądź autentyczny

Kolejną kwestią, o jakiej należy wspomnieć, jest szczerość. Jeśli sami lubimy wypić alkohol lub zapalić papierosa, nie możemy udawać, że te czynności mają dla nas wyłącznie negatywny wydźwięk. Nie ma również sensu kłamać, że nigdy nie zetknęliśmy się z innymi rodzajami używek, jeśli to nieprawda. Nie chodzi o to, by zdobywać posłuch nastolatka poprzez przechwałki dotyczące dawnych, szalonych imprez, jednak jeśli chcemy, by dziecko nam ufało i było z nami szczere – musimy zachować autentyczność. Własne doświadczenia można zresztą wykorzystać w pozytywny sposób, jako przestrogę. Jeśli znamy osoby, które wpadły w uzależnienie lub doświadczyły innych, negatywnych skutków przyjmowania substancji psychoaktywnych, możemy podzielić się ich historiami, by uwiarygodnić przekazywane przez siebie tezy. Jeśli w naszej rodzinie występuje problem nałogu, nie zamiatajmy go pod dywan i nie zaprzeczajmy jego istnieniu. Najlepszym rozwiązaniem jest postawienie na szczerość – jeśli chcemy, by dziecko mówiło nam wszystko wprost, w miarę możliwości sami powinniśmy dostosować się do tej zasady.

Jak rozmawiać o uzależnieniach?

Przygotuj się odpowiednio do rozmowy

Zauważmy, że stwierdzenie „narkotyki są złe” jest nie faktem, a opinią. Niezależnie od tego, jak słuszna by ona nie była, nie warto budować całej dyskusji o środkach odurzających na jednym, subiektywnym osądzie. Zanim rozpoczniemy tego rodzaju rozmowę ze sowim dzieckiem, musimy dobrze się do niej przygotować. Najlepiej będzie przeczytać książkę na temat nałogów i uzupełnić zdobytą w ten sposób wiedzę o informacje z sieci. Sprawdźmy, jakie używki są w modzie i dowiedzmy się jak najwięcej na ich temat. Jednym z największych niebezpieczeństw są dopalacze, o których wciąż niewiele wiemy, zwłaszcza, że oferta dostępna na rynku dynamicznie się zmienia. Czasami najlepszym rozwiązaniem jest zasięgnięcie opinii specjalisty od uzależnień, który wie, jak dotrzeć do młodzieży i ma rozległą wiedzę o przeciwdziałaniu nałogom. Możemy również podsunąć nastolatkowi materiały dotyczące nałogów albo obejrzeć z nim film o alkoholizmie lub narkomanii, a następnie podyskutować o wydarzeniach, które widzieliśmy na ekranie. Każdy pretekst do tego typu rozmowy jest dobry. Ważne, by nie miała ona charakteru pogadanki czy wykładu. Słowa dziecka są równie ważne jak to, co my chcemy mu przekazać – dzięki nim mamy szansę się do niego zbliżyć i dowiedzieć się, co naprawdę dzieje się w jego życiu. W ten sposób możemy zareagować, kiedy zauważymy coś złego lub niepokojącego.

Zbudowanie zdrowej, opartej na szczerości i zaufaniu relacji z własnym dzieckiem bywa naprawdę trudne. To oczywiste, że prędzej czy później pojawią się konflikty pokoleniowe. Musimy pogodzić się z tym, że nastolatek poszukuje wsparcia i wzorów do naśladowania raczej poza domem, niż u własnych rodziców. Nie oznacza to jednak, że nie powinniśmy walczyć o tę relację lub że należy budować ją jedynie na autorytecie i władzy. Zasada jest prosta: jeżeli zależy nam, by dziecko mówiło nam różne rzeczy, sami z nim rozmawiajmy, a jeśli chcemy, by nas słuchało – słuchajmy tego, co ono ma do powiedzenia. Przygotowanie pociechy do radzenia sobie z różnymi groźnymi sytuacjami to najważniejsza misja opiekunów. Warto zacząć ten proces jak najwcześniej. W przypadku uzależnień zdecydowanie sprawdza się stara zasada, że łatwiej jest zapobiegać, niż leczyć.

Szybki Kontakt

Lepiej późno niż później

Nigdy nie jest za późno, żeby zadbać o siebie lub o swoją rodzinę.
Skontaktuj się z nami, a postaramy się odpowiedzieć możliwie szybko.

Naszą misją jest pomoc osobom uzależnionym i ich bliskim.

Dane Firmy

Ośrodek Terapii Uzależnień NEFO Sp. z o o., pl. 11 Listopada 10, 87-600 Lipno, Sąd Rejonowy w Toruniu, VII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, KRS: 0000718590

Regulamin Ośrodka Terapii Uzależnień NEFO Sp. z o.o. w Wądzyniu

 

  1. Niniejszy regulamin określa zasady leczenia i korzystania z oferty terapeutycznej, a także prawa i obowiązki pacjenta przebywającego w Ośrodku.
  2. Regulamin dotyczy każdego pacjenta przebywającego w Ośrodku. Każdy pacjent podejmujący terapię w Ośrodku zobowiązuje się do jego przestrzegania.
  3. Przestrzeganie regulaminu daje pacjentowi warunki do maksymalnej koncentracji na leczeniu.

 

I . OBOWIĄZKI PACJENTA W OŚRODKU

W czasie pobytu w Ośrodku Pacjent zobowiązany jest do :

  1. Całkowitej abstynencji od środków psychoaktywnych zmieniających świadomość.
  2. Poddawania się badaniom na obecność w organizmie alkoholu i badaniom na obecność narkotyków.
  3. Ujawnienia informacji dotyczących aktualnie przyjmowanych leków i dawek oraz ich przekazania personelowi pielęgniarskiemu.
  4. W przypadku chorób przewlekłych pacjent zobowiązany jest do posiadania zapasu leków na czas trwania terapii.
  5. Dbania o higienę osobistą.
  6. Utrzymywania porządku i czystości w pokojach oraz innych pomieszczeniach Ośrodka.
  7. Dbania o sprzęt i wyposażenie Ośrodka oraz udostępnione materiały służące do terapii,

z których korzysta w czasie pobytu w Ośrodku. Ewentualne usterki i awarie sprzętu oraz wyposażenia znajdujących się na terenie Ośrodka powinny być niezwłocznie zgłaszane personelowi. Pacjent ponosi materialną odpowiedzialność za szkody przez niego wyrządzone.

  1. Przestrzegania zasad bezpieczeństwa przeciwpożarowego.
  2. Zgłaszania się po leki do pielęgniarki lub pełniącego dyżur terapeuty w wyznaczonych godzinach  – jeśli leki te są zalecone przez lekarza.
  3. Punktualnego przybywania na zajęcia oraz przestrzegania harmonogramu dnia. Niestawienie się na zajęciach terapeutycznych, mitingu AA, czy zajęciach rekreacyjnych bez uzgodnienia z terapeutą będzie traktowane, jako rezygnacja pacjenta z leczenia.
  4. Wykonywania i dostosowania się do zaleceń personelu związanych z terapią oraz pobytem w Ośrodku.
  5. Przestrzegania zasad kulturalnego zachowania w stosunku do personelu Ośrodka oraz innych Pacjentów, poszanowania godności innych osób oraz niezakłócania procesu terapeutycznego pozostałych uczestników terapii.
  6. Zachowania tajemnicy odnośnie spraw przedstawianych i poruszanych w czasie zajęć terapeutycznych.
  7. Złożenia do depozytu wszystkich wartościowych przedmiotów będących w jego posiadaniu, w tym również sprzętu takiego jak : telefon, laptop, tablet itp., którego używanie jest ograniczone podczas przebywania w Ośrodku.
  8. Zachowania ciszy nocnej w godzinach od 22.00 do 6.00 rano dnia następnego.

 

II . PRAWA PACJENTA W OŚRODKU

 

Pacjent przebywający w Ośrodku na leczeniu ma prawo do:

  1. Opieki terapeutycznej.
  2. Konsultacji lekarskiej – lekarza, opieki pielęgniarskiej oraz badań – w zakresie związanym z uzależnieniem, zgodnie z zaleceniem lekarza.
  3. Rozmowy z terapeutą dyżurującym, jeżeli zachodzi taka potrzeba w kwestii omówienia na bieżąco problemów natury psychologicznej, zdrowotnej i osobistej.
  4. Pacjent ma prawo do osobistego lub korespondencyjnego kontaktu z rodziną i osobami bliskimi oraz instytucjami.
  5. Pacjent ma również prawo do odmowy kontaktu w jakiejkolwiek formie z osobami bliskimi.
  6. Pacjent ma prawo w każdym momencie zdecydować o przerwaniu leczenia w Ośrodku.
  7. Pacjent ma prawo do zachowania tajemnicy informacji – bez zgody pacjenta nie można udzielać na jego temat żadnych informacji, poza sytuacjami przewidzianymi przepisami prawa.
  8. Pacjent ma prawo do informacji o leczeniu.
  9. W wyjątkowych sytuacjach osobistych – Pacjent ma prawo do ubiegania się o przepustkę u Kierownika Ośrodka.
  10. Pacjent ma prawo oddać do depozytu pieniądze lub inne wartościowe przedmioty na czas pobytu w Ośrodku.
  11. Pacjent został poinformowany, iż ma prawo do bezpłatnego leczenia w placówkach leczenia uzależnień finansowanych przez NFZ.

 

III . OGRANICZENIA W PRAWACH PACJENTA

Ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne Pacjentów wprowadza się ograniczenia, tj.:

  1. Kontrolę trzeźwości od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych.
  2. Kontrolę rzeczy osobistych Pacjenta pod kątem posiadania przez niego alkoholu, narkotyków lub leków psychoaktywnych.
  3. Zakaz spożywania napojów energetycznych.
  4. Korzystanie z telefonów komórkowych, laptopów, tabletów, oraz innych urządzeń elektronicznych i internetu, dozwolone jest tylko w czasie wolnym od zajęć, w wyznaczonych godzinach tak, aby korzystanie z nich nie powodowało dezorganizacji zajęć, nie zakłócało przebiegu terapii, a także ciszy i spokoju innych pacjentów.
  5. Odwiedziny osób bliskich i rodzin Pacjentów odbywają się w ustalone dni, w wyznaczonym przez Kierownika Terapii czasie tak, aby nie zakłócały harmonogramu terapii oraz komfortu innych Pacjentów przebywających w Ośrodku. W szczególnych uzasadnionych okolicznościach lub na mocy obowiązujących przepisów, którym Ośrodek podlega, Zarząd Ośrodka może wstrzymać odwiedziny pacjentów w Ośrodku.

 

IV . WYKROCZENIA PRZECIWKO REGULAMINOWI

 

Pacjentowi, podczas pobytu w Ośrodku, nie wolno :

  1. Opuszczać terenu Ośrodka bez wiedzy i zgody personelu.
  2. Wnosić na teren Ośrodka substancji psychoaktywnych.
  3. Używać alkoholu i innych substancji psychoaktywnych.
  4. Używać przemocy psychicznej, fizycznej lub słownej wobec pozostałych Uczestników Terapii oraz innych osób, zachowywać się w sposób zagrażający ich bezpieczeństwu oraz w sposób naruszający godność osobistą innych.
  5. Używać wulgarnego słownictwa oraz niestosownych żartów i dowcipów w stosunku do innych osób.
  6. Utrzymywać kontaktów seksualnych.
  7. Przebywać w pokojach innych osób bez ich wiedzy.
  8. Nie uczestniczyć w zajęciach terapeutycznych bez ważnego powodu i bez uzgodnienia tego z terapeutą.
  9. Przyjmować gości w godzinach do tego nie wyznaczonych, np. w trakcie zaplanowanych zajęć grupowych lub indywidualnych spotkań z terapeutą.
  10. Palić papierosów w miejscach do tego nie wyznaczonych.
  11. Posiadać i korzystać z gier – według Rozporządzenia Dz.U.2018.0.165, Ustawa z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, do wglądu u Kierownika Ośrodka.
  12. Fotografować oraz nagrywać.
  13. Posiadać przedmiotów potencjalnie niebezpiecznych dla Pacjenta lub zagrażających bezpieczeństwu innych osób.
  14. Posiadać przy sobie przedmiotów i rzeczy, które przy przyjęciu Pacjenta do Ośrodka zostaną uznane przez personel terapeutyczny jako przeszkadzające w procesie zdrowienia.

 

 

V . KONSEKWENCJE WYKROCZEŃ PRZECIWKO REGULAMINOWI OŚRODKA

 

  1. Natychmiastowe usunięcie Pacjenta z Ośrodka nastąpi na skutek:

– złamania abstynencji od alkoholu lub innych środków zmieniających świadomość,

– wykazania podczas kontroli posiadania przez Pacjenta  alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych,

– opuszczenia terenu Ośrodka bez wiedzy i zgody personelu terapeutycznego,

– używania przemocy psychicznej, fizycznej lub słownej wobec pozostałych Uczestników Terapii oraz innych osób,   zachowywania się w sposób zagrażający ich bezpieczeństwu oraz w sposób naruszający godność osobistą innych,

– utrzymywania kontaktów seksualnych.

  1. Konsekwencje niestosowania się do pozostałych punktów Regulaminu – od upomnienia,  do zakończenia terapii włącznie –  będą podjęte po rozpatrzeniu danej sytuacji przez zespół terapeutyczny.
  2. O decyzji zespołu terapeutycznego zostają powiadomieni pozostali Pacjenci Ośrodka.
  3. O usunięciu Pacjenta z Ośrodka przed ukończeniem leczenia Ośrodek powiadamia rodzinę Pacjenta, o ile Pacjent wyrazi na powyższe zgodę, składając w tym zakresie pisemne oświadczenie.

 

VI . POZOSTAŁE POSTANOWIENIA REGULAMINU

 

  1. W przypadku zniszczenia przez Pacjenta mienia Ośrodka – sprzętu lub wyposażenia na skutek świadomego działania lub zaniedbania, ponosi on odpowiedzialność materialną w pełnej wysokości.
  2. Ośrodek nie ponosi odpowiedzialności za pieniądze i inne cenne przedmioty Pacjenta, które nie zostały oddane przez niego do depozytu.
  3. Ośrodek nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy Pacjenta, które pozostawił on w Ośrodku po zakończeniu Terapii i pobytu w Ośrodku.
  4. Regulamin został zatwierdzony przez Zarząd Spółki i obowiązuje od dnia zatwierdzenia do odwołania.
  5. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do zasad obowiązujących w Ośrodku, prosimy o kontakt z personelem.
Dbamy o Wasze bezpieczeństwo -Testy COVID-19
Wszystkim naszym pacjentom przeprowadzamy testy na COVID-19