Uzależnienia

Jak rozpoznać u dziecka uzależnienie od komputera lub telefonu?

Jak rozpoznać u dziecka uzależnienie od komputera lub telefonu?

Opinie społeczeństwa na temat komputerów, laptopów, telefonów komórkowych oraz powszechnego dostępu do internetu bywają bardzo różne, a przy tym niezwykle skrajne. Jedni nie wyobrażają sobie bez nich życia, inni widzą w nich wyłącznie zagrożenie. W rzeczywistości jednak to nie najnowsze technologie stanowią prawdziwy problem, a sposób ich wykorzystywania. Robienie tego bez umiaru może narazić nas na niebezpieczne uzależnienie. Szczególnym ryzykiem obarczeni są bardzo młodzi ludzie, którzy wychowywali się w otoczeniu tego typu nowinek i nie znają świata, w którym trzeba było obchodzić się bez nich. Jak rozpoznać, że nasze dziecko wpadło w sidła nałogu?

Trudno się dziwić, że dzisiejsi młodzi ludzie nie potrafią obyć się bez urządzeń elektronicznych – w końcu towarzyszą im one niemal od kołyski. Coraz mniejsze dzieci spędzają czas, oglądając bajki lub grając w gry na laptopie, telefonie czy tablecie. Najnowsze technologie są dla nich nieodłączną częścią rzeczywistości. Towarzyszą im w każdej, codziennej sytuacji, dostarczając rozrywki, umożliwiając kontakt z resztą świata, a w kolejnych latach również pomagając w nauce. Rodzice wręczają swoim dzieciom tego typu urządzenia, bo są one wyjątkowo atrakcyjnymi zabawkami i dzięki temu mogą w bardzo prosty i szybki sposób zająć uwagę maluchów.

Późniejsze lata wcale nie są łatwiejsze. Obecnie prawie każde dziecko ma telefon i swobodny dostęp do komputera. Nawet jeśli uda nam się nie wyrobić tych nawyków u kilkulatka, który jeszcze nie chodzi do szkoły, po rozpoczęciu nauki zetknie się on z rówieśnikami i nieuchronnie pozna to, co jest dla nich codziennością. Izolowanie dziecka od nowych technologii nie jest żadnym rozwiązaniem. Stanowią one nieodłączną część naszego życia, a umiejętność posługiwania się urządzeniami elektronicznymi oraz internetem jest warunkiem radzenia sobie w szkole, na studiach czy w pracy zawodowej. W związku z tym zamiast próbować odciąć swoją pociechę od tego rodzaju wynalazków, należy nauczyć ją korzystania z nich w sposób mądry i umiarkowany.

Czym jest uzależnienie od telefonu komórkowego, komputera lub sieci? Wszystkie te zaburzenia są przykładami nałogów behawioralnych, czyli dotyczących nie substancji psychoaktywnych (takich jak alkohol czy narkotyki), a konkretnych czynności. W przeciwieństwie od środków odurzających, zachowania powodują wyłącznie uzależnienie psychiczne, co nie oznacza, że można je bagatelizować. Ich wpływ na wszystkie dziedziny życia chorego może być równie destrukcyjny, a dostrzeżenie objawów świadczących o problemie bywa wyjątkowo trudne. W końcu wszyscy nosimy przy sobie telefon, spędzamy czas wolny, surfując w internecie i korzystamy z laptopa zarówno w pracy, jak i w domu. Gdzie więc leży granica między normalnym użytkowaniem tych wynalazków a ich nadużywaniem lub nałogiem wymagającym leczenia?

W przypadku telefonu powinny nas zaniepokoić objawy takie jak nierozstawanie się z urządzeniem ani na chwilę, silny dyskomfort w sytuacji, gdy telefon znajduje się poza zasięgiem wzroku lub się rozładuje, nieustanne kontaktowanie się za pośrednictwem smartfona (nawet, jeśli prościej byłoby skontaktować się w inny sposób), ograniczenie bezpośrednich interakcji z bliskimi, ciągłe spoglądanie w ekran i SMS-owanie, przeglądanie portali społecznościowych lub innych stron, robienie sobie „selfie” i ignorowanie tego, co dzieje się w realnym świecie, wydawanie dużych ilości pieniędzy na rachunki, doładowania, nowe motywy na telefon itp., bóle pleców i karku, problemy z koncentracją, zaburzenia snu czy obniżenie nastroju. Dziecko uzależnione od komputera lub internetu zdradza bardzo podobne zachowania. Cały swój wolny czas poświęca na gry komputerowe, surfowanie w sieci lub inne czynności związane z wykorzystaniem komputera lub laptopa. Traci również kontrolę nad tym, ile czasu zajmuje mu ta forma rozrywki – nawet jeśli zakłada sobie, że odejdzie od ekranu o określonej godzinie, rzadko udaje mu się zrealizować to postanowienie. Zdarza mu się okłamywać bliskich w kwestii czasu poświęcanego na korzystanie z komputera czy internetu i zaprzecza, jakoby miało problem z tą sferą („przecież wszyscy tak robią”). Z tego powodu zaczyna coraz bardziej zaniedbywać swoje pasje, obowiązki, przyjaźnie i inne sfery życia, które dotychczas były dla niego ważne. Miewa problemy z koncentracją, wagaruje, jego oceny w szkole ulegają pogorszeniu. Ogranicza kontakty z rówieśnikami i wdaje się w konflikty z członkami rodziny, zaś wszelkie próby kontroli ze strony rodziców wywołują złość, irytację, a nawet panikę. Wreszcie, zaczyna zaniedbywać sen (siedzi przy komputerze do późnych godzin nocnych) i jedzenie, pogarsza się też jego zdrowie: pojawiają się wady postawy, ból kręgosłupa czy pieczenie oczu.

Jak rozpoznać u dziecka uzależnienie od komputera lub telefonu?

Zanim załamiemy ręce nad niezdrowym stosunkiem młodego pokolenia do urządzeń elektronicznych, zastanówmy się przez chwilę, czy aby na pewno jesteśmy bez winy i skąd nasza pociecha czerpie wzorce dotyczące spędzania wolnego czasu. To oczywiste, że czasy się zmieniają, a technologie, które kiedyś stanowiły nowinki dziś zastępowane są jeszcze nowszymi. Jednak warto zwrócić uwagę na fakt, iż nasze ulubione formy rozrywki już od dawna nie są zbyt zdrowe zarówno dla naszego ciała, jak i psychiki. W bardzo wielu polskich domach życie toczy się wokół telewizora. Plan dnia jest wyznaczany przez godziny emisji kolejnych seriali czy programów rozrywkowych. Dzieci często są uciszane, ponieważ rodzice wolą obejrzeć odcinek ulubionej telenoweli, niż spędzić z nimi czas w bardziej wartościowy sposób. Natomiast nieco młodsi opiekunowie zdradzają podobne symptomy, co ich dzieci: nie ruszają się nigdzie bez telefonu komórkowego, kompulsywnie sprawdzają wiadomości i maile, a po pracy najchętniej wypoczywają, oglądając coś na Netfliksie lub sprawdzając, co słychać u znajomych na Facebooku. Coraz mniej rodzin spędza ze sobą czas w sposób aktywny, np. jeżdżąc na rowerze, chodząc na spacery, odwiedzając basen, kręgielnię lub lodowisko. Trudno się dziwić, że młodzi ludzie traktują nowoczesne urządzenia niczym jedyny sposób na rozrywkę i nieodłączny element swojego codziennego życia. Pamiętajmy, że przykład idzie „z góry”. Nawoływanie, by dziecko wstało od komputera i wyszło na zewnątrz lub przeczytało książkę, na nic się nie zda, jeśli sami najchętniej spędzamy popołudnia przed telewizorem, z piwem lub paczką chipsów w dłoni.

Co więc zrobić, kiedy zauważymy u swojej latorośli wyraźne objawy nałogu? Z pewnością nie należy reagować złością i krzyczeć na dziecko lub karać je za coś, co nie do końca jest jego winą (w końcu uzależnienie to choroba, a nie moda lub kaprys). Na nic nie zda się również nieustanna krytyka i pretensje. Takie zachowanie może jedynie oddalić od nas naszą pociechę, utwierdzając ją w przekonaniu, że nie może liczyć na nasze zrozumienie i akceptację. Zdecydowanie lepszym pomysłem jest danie jej warunków do tego, by się przed nami otworzyła oraz pokazanie, że nie jest sama ze swoimi problemami i zawsze może na nas liczyć.

Nie ma lepszego sposobu na zbudowanie zdrowych relacji z dzieckiem niż częste, szczere rozmowy. Zwłaszcza kiedy mamy pociechy w wieku nastoletnim, ważne jest to, aby atmosfera w domu była luźna, przyjacielska i zachęcająca do szczerości. Spróbujmy cofnąć się pamięcią do młodych lat i przypomnijmy sobie znajomych rówieśników, którzy mieli surowych, karzących rodziców. Czy taka atmosfera w domu sprzyjała zwierzeniom? A może najlepszy kontakt ze swoimi dziećmi mieli ci opiekunowie, którzy zawsze stali po ich stronie i starali się je zrozumieć? Warto spokojnie skonfrontować latorośl ze swoimi obawami. Powiedzieć mu, dlaczego niepokoi nas ilość czasu, którą spędza przed komputerem lub przy telefonie, a najlepiej wręczyć materiały edukacyjne, które przybliżą mu problem uzależnień behawioralnych. Być może pod ich wpływem nastolatek sam zauważy, że pojawiły się u niego niepokojące sygnały. Bardzo istotne jest realne skierowanie uwagi na dziecko – bardzo możliwe, że ucieczka w wirtualny świat w pewnym stopniu wynikała z nudy lub samotności.

Szybki Kontakt

Lepiej późno niż później

Nigdy nie jest za późno, żeby zadbać o siebie lub o swoją rodzinę.
Skontaktuj się z nami, a postaramy się odpowiedzieć możliwie szybko.

Naszą misją jest pomoc osobom uzależnionym i ich bliskim.

 

Dane Firmy

Ośrodek Terapii Uzależnień NEFO Sp. z o o., pl. 11 Listopada 10, 87-600 Lipno, Sąd Rejonowy w Toruniu, VII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, KRS: 0000718590

Regulamin Ośrodka Terapii Uzależnień NEFO Sp. z o.o. w Wądzyniu

 

  1. Niniejszy regulamin określa zasady leczenia i korzystania z oferty terapeutycznej, a także prawa i obowiązki pacjenta przebywającego w Ośrodku.
  2. Regulamin dotyczy każdego pacjenta przebywającego w Ośrodku. Każdy pacjent podejmujący terapię w Ośrodku zobowiązuje się do jego przestrzegania.
  3. Przestrzeganie regulaminu daje pacjentowi warunki do maksymalnej koncentracji na leczeniu.

 

I . OBOWIĄZKI PACJENTA W OŚRODKU

W czasie pobytu w Ośrodku Pacjent zobowiązany jest do :

  1. Całkowitej abstynencji od środków psychoaktywnych zmieniających świadomość.
  2. Poddawania się badaniom na obecność w organizmie alkoholu i badaniom na obecność narkotyków.
  3. Ujawnienia informacji dotyczących aktualnie przyjmowanych leków i dawek oraz ich przekazania personelowi pielęgniarskiemu.
  4. W przypadku chorób przewlekłych pacjent zobowiązany jest do posiadania zapasu leków na czas trwania terapii.
  5. Dbania o higienę osobistą.
  6. Utrzymywania porządku i czystości w pokojach oraz innych pomieszczeniach Ośrodka.
  7. Dbania o sprzęt i wyposażenie Ośrodka oraz udostępnione materiały służące do terapii,

z których korzysta w czasie pobytu w Ośrodku. Ewentualne usterki i awarie sprzętu oraz wyposażenia znajdujących się na terenie Ośrodka powinny być niezwłocznie zgłaszane personelowi. Pacjent ponosi materialną odpowiedzialność za szkody przez niego wyrządzone.

  1. Przestrzegania zasad bezpieczeństwa przeciwpożarowego.
  2. Zgłaszania się po leki do pielęgniarki lub pełniącego dyżur terapeuty w wyznaczonych godzinach  – jeśli leki te są zalecone przez lekarza.
  3. Punktualnego przybywania na zajęcia oraz przestrzegania harmonogramu dnia. Niestawienie się na zajęciach terapeutycznych, mitingu AA, czy zajęciach rekreacyjnych bez uzgodnienia z terapeutą będzie traktowane, jako rezygnacja pacjenta z leczenia.
  4. Wykonywania i dostosowania się do zaleceń personelu związanych z terapią oraz pobytem w Ośrodku.
  5. Przestrzegania zasad kulturalnego zachowania w stosunku do personelu Ośrodka oraz innych Pacjentów, poszanowania godności innych osób oraz niezakłócania procesu terapeutycznego pozostałych uczestników terapii.
  6. Zachowania tajemnicy odnośnie spraw przedstawianych i poruszanych w czasie zajęć terapeutycznych.
  7. Złożenia do depozytu wszystkich wartościowych przedmiotów będących w jego posiadaniu, w tym również sprzętu takiego jak : telefon, laptop, tablet itp., którego używanie jest ograniczone podczas przebywania w Ośrodku.
  8. Zachowania ciszy nocnej w godzinach od 22.00 do 6.00 rano dnia następnego.

 

II . PRAWA PACJENTA W OŚRODKU

 

Pacjent przebywający w Ośrodku na leczeniu ma prawo do:

  1. Opieki terapeutycznej.
  2. Konsultacji lekarskiej – lekarza, opieki pielęgniarskiej oraz badań – w zakresie związanym z uzależnieniem, zgodnie z zaleceniem lekarza.
  3. Rozmowy z terapeutą dyżurującym, jeżeli zachodzi taka potrzeba w kwestii omówienia na bieżąco problemów natury psychologicznej, zdrowotnej i osobistej.
  4. Pacjent ma prawo do osobistego lub korespondencyjnego kontaktu z rodziną i osobami bliskimi oraz instytucjami.
  5. Pacjent ma również prawo do odmowy kontaktu w jakiejkolwiek formie z osobami bliskimi.
  6. Pacjent ma prawo w każdym momencie zdecydować o przerwaniu leczenia w Ośrodku.
  7. Pacjent ma prawo do zachowania tajemnicy informacji – bez zgody pacjenta nie można udzielać na jego temat żadnych informacji, poza sytuacjami przewidzianymi przepisami prawa.
  8. Pacjent ma prawo do informacji o leczeniu.
  9. W wyjątkowych sytuacjach osobistych – Pacjent ma prawo do ubiegania się o przepustkę u Kierownika Ośrodka.
  10. Pacjent ma prawo oddać do depozytu pieniądze lub inne wartościowe przedmioty na czas pobytu w Ośrodku.
  11. Pacjent został poinformowany, iż ma prawo do bezpłatnego leczenia w placówkach leczenia uzależnień finansowanych przez NFZ.

 

III . OGRANICZENIA W PRAWACH PACJENTA

Ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne Pacjentów wprowadza się ograniczenia, tj.:

  1. Kontrolę trzeźwości od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych.
  2. Kontrolę rzeczy osobistych Pacjenta pod kątem posiadania przez niego alkoholu, narkotyków lub leków psychoaktywnych.
  3. Zakaz spożywania napojów energetycznych.
  4. Korzystanie z telefonów komórkowych, laptopów, tabletów, oraz innych urządzeń elektronicznych i internetu, dozwolone jest tylko w czasie wolnym od zajęć, w wyznaczonych godzinach tak, aby korzystanie z nich nie powodowało dezorganizacji zajęć, nie zakłócało przebiegu terapii, a także ciszy i spokoju innych pacjentów.
  5. Odwiedziny osób bliskich i rodzin Pacjentów odbywają się w ustalone dni, w wyznaczonym przez Kierownika Terapii czasie tak, aby nie zakłócały harmonogramu terapii oraz komfortu innych Pacjentów przebywających w Ośrodku. W szczególnych uzasadnionych okolicznościach lub na mocy obowiązujących przepisów, którym Ośrodek podlega, Zarząd Ośrodka może wstrzymać odwiedziny pacjentów w Ośrodku.

 

IV . WYKROCZENIA PRZECIWKO REGULAMINOWI

 

Pacjentowi, podczas pobytu w Ośrodku, nie wolno :

  1. Opuszczać terenu Ośrodka bez wiedzy i zgody personelu.
  2. Wnosić na teren Ośrodka substancji psychoaktywnych.
  3. Używać alkoholu i innych substancji psychoaktywnych.
  4. Używać przemocy psychicznej, fizycznej lub słownej wobec pozostałych Uczestników Terapii oraz innych osób, zachowywać się w sposób zagrażający ich bezpieczeństwu oraz w sposób naruszający godność osobistą innych.
  5. Używać wulgarnego słownictwa oraz niestosownych żartów i dowcipów w stosunku do innych osób.
  6. Utrzymywać kontaktów seksualnych.
  7. Przebywać w pokojach innych osób bez ich wiedzy.
  8. Nie uczestniczyć w zajęciach terapeutycznych bez ważnego powodu i bez uzgodnienia tego z terapeutą.
  9. Przyjmować gości w godzinach do tego nie wyznaczonych, np. w trakcie zaplanowanych zajęć grupowych lub indywidualnych spotkań z terapeutą.
  10. Palić papierosów w miejscach do tego nie wyznaczonych.
  11. Posiadać i korzystać z gier – według Rozporządzenia Dz.U.2018.0.165, Ustawa z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, do wglądu u Kierownika Ośrodka.
  12. Fotografować oraz nagrywać.
  13. Posiadać przedmiotów potencjalnie niebezpiecznych dla Pacjenta lub zagrażających bezpieczeństwu innych osób.
  14. Posiadać przy sobie przedmiotów i rzeczy, które przy przyjęciu Pacjenta do Ośrodka zostaną uznane przez personel terapeutyczny jako przeszkadzające w procesie zdrowienia.

 

 

V . KONSEKWENCJE WYKROCZEŃ PRZECIWKO REGULAMINOWI OŚRODKA

 

  1. Natychmiastowe usunięcie Pacjenta z Ośrodka nastąpi na skutek:

– złamania abstynencji od alkoholu lub innych środków zmieniających świadomość,

– wykazania podczas kontroli posiadania przez Pacjenta  alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych,

– opuszczenia terenu Ośrodka bez wiedzy i zgody personelu terapeutycznego,

– używania przemocy psychicznej, fizycznej lub słownej wobec pozostałych Uczestników Terapii oraz innych osób,   zachowywania się w sposób zagrażający ich bezpieczeństwu oraz w sposób naruszający godność osobistą innych,

– utrzymywania kontaktów seksualnych.

  1. Konsekwencje niestosowania się do pozostałych punktów Regulaminu – od upomnienia,  do zakończenia terapii włącznie –  będą podjęte po rozpatrzeniu danej sytuacji przez zespół terapeutyczny.
  2. O decyzji zespołu terapeutycznego zostają powiadomieni pozostali Pacjenci Ośrodka.
  3. O usunięciu Pacjenta z Ośrodka przed ukończeniem leczenia Ośrodek powiadamia rodzinę Pacjenta, o ile Pacjent wyrazi na powyższe zgodę, składając w tym zakresie pisemne oświadczenie.

 

VI . POZOSTAŁE POSTANOWIENIA REGULAMINU

 

  1. W przypadku zniszczenia przez Pacjenta mienia Ośrodka – sprzętu lub wyposażenia na skutek świadomego działania lub zaniedbania, ponosi on odpowiedzialność materialną w pełnej wysokości.
  2. Ośrodek nie ponosi odpowiedzialności za pieniądze i inne cenne przedmioty Pacjenta, które nie zostały oddane przez niego do depozytu.
  3. Ośrodek nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy Pacjenta, które pozostawił on w Ośrodku po zakończeniu Terapii i pobytu w Ośrodku.
  4. Regulamin został zatwierdzony przez Zarząd Spółki i obowiązuje od dnia zatwierdzenia do odwołania.
  5. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do zasad obowiązujących w Ośrodku, prosimy o kontakt z personelem.
Dbamy o Wasze bezpieczeństwo -Testy COVID-19
Wszystkim naszym pacjentom przeprowadzamy testy na COVID-19